Ik ben een dankbaar mens, mijn zielsmissie is duidelijk. Wat vind ik het toch heerlijk om een ander te helpen. Mijn hart maakt iedere keer weer een sprongetje van blijdschap wanneer ik mag bijdragen aan een andermans geluk. En dat is nu precies waar het zo lang geleden fout ging. Graag vertel ik je mijn verhaal.

Mijn jeugd

Met een werkende vader en een moeder die thuisbleef voor haar kinderen paste ons gezin prima in het “standaard” plaatje. Ik groeide op als een vrolijk meisje, ietwat introvert maar gelukkig. Op zeven jarige leeftijd echter, veranderde dat. Je weet wel, zo een leeftijd waarop je alles wat bewuster meekrijgt. Ik besefte me dat het niet goed ging met mijn moeder. Zij had last van ernstige depressiviteit.

Onbewust deed dit veel met mij. Ik weet nog dat mijn opa en oma in die periodes iedere dag over de vloer kwamen om voor mijn moeder te zorgen en om ons, de kinderen, op te vangen. Ondanks dat ik het best gezellig vond met opa en oma in huis, begon ik mij in mijn tienerjaren steeds meer af te vragen waarom een moeder niet wilde leven voor haar kinderen. Ik liep weg voor de situatie en zo creëerde ik onbewust een afstand tussen mij en mijn mams.

Pas op latere leeftijd besefte ik dat mijn grootste pijn zat in het feit dat ik haar niet kon helpen. Een machteloos gevoel. Je begrijpt wel dat als mensen helpen je zielsmissie is, dit dan wel heel erg als falen voelt. Helemaal als het gaat om de mensen die je het meest dierbaar zijn.

One of the guys

Als meisje vond ik het lastig om een band op te bouwen met andere meisjes. Ik vraag me nog steeds weleens af waar dat geworstel ooit mee begonnen is. Wat ik wel weet is dat ik me altijd als ‘one of the guys’ heb gevoeld. Ik had veel vrienden en verkering-vriendjes, en los daarvan was ik veel omringd met mannelijke energie. Een broer die met al zijn vrienden over de vloer kwam, op mijn 16e fitnessen tussen de bodybuilders, werken in een autobedrijf en een eigen sportschool opzetten.

Ik had wel de behoefte om bij de meiden te horen, maar ik wist niet goed hoe. Regelmatig voelde ik mij ook afgewezen op dit vlak, waardoor het eigenlijk steeds moeilijker werd om de verbinding met hen te maken.

One of the girls

Gelukkig kwam daar wat verandering in toen ik de MBO opleiding SPW Kinderopvang ging doen. Ik kwam terecht in een klas met bijna alleen maar meiden en ik ontdekte dat ik er prima tussen paste. Ik kon bij mijn klasgenoten mezelf zijn, ik voelde me thuis en we hadden heel veel lol! Hoewel werken in de kinderopvang het voor mij niet bleek te zijn, ben ik heel dankbaar voor deze periode en de dierbare vriendschappen die ik eraan overgehouden heb.

En hoe grappig is het nu dan dat ik onder andere Women Connected events organiseer, waarbij ik vrouwen help om in hun kracht te staan, hun help blokkades te doorbreken en vanuit hun hart te gaan leven! Komisch toch?

Verlies

In het jaar 2000 verloor ik mijn broer door een motorongeluk. Hij werd afgesneden door een jonge, onervaren bestuurder. Van het ene op het andere moment stond mijn leven op zijn kop, laat staan dat van mijn ouders… Ken je van die mensen die bij iedereen geliefd zijn, zo iemand waar iedereen gek op is en die je gelijk in je hart sluit? Zo was mijn broer, een liefdevolle pestkop en grappenmaker maar oh zo heerlijk als hij in je buurt was.

Het verlies van een dierbare is intens. Verdriet, onbegrip, boosheid, alles passeert de revue. Lange tijd was ik kwaad, kwaad op de jongen die deze nachtmerrie veroorzaakt had, maar het deed me ook beseffen dat het leven kwetsbaar is. Ik putte kracht uit mijn verdriet en nam me voor mijn leven bewuster in te richtten. Meer te genieten en er vol overgave voor te gaan!

Vol overgave

Ergens vol overgave voor gaan, dat is precies wat ik deed toen ik in 2009 de kans kreeg om een groot fitnesscentrum over te nemen. Voor mij en mijn toenmalige partner was dat een droom die uitkwam. Niet gehinderd door enige kennis over ondernemen, waagden we de sprong in het diepe. We werkten keihard om het tot een succes te maken. Het koste bloed, zweet en tranen. De details zal ik je besparen. Ik kan je in ieder geval meegeven dat het een hele goede leerschool is geweest. Desondanks lukte het ons om van 500 naar 2500 leden te gaan!

De keerzijde was dat ik bijna al mijn tijd op de sportschool doorbracht. Ik voelde me enorm verantwoordelijk en trok alles naar me toe; “Ik help wel. Laat mij dat maar doen.” Ik was te perfectionistisch om voldoende te kunnen delegeren en hoe meer ik deed, hoe minder tijd ik had voor mezelf, mijn partner en mijn kinderen. Het eiste zijn tol. Ik werd steeds meer gespannen en ongelukkig. Thuis liep het ook niet zo soepel meer. 

Persoonlijke ontwikkeling

In 2010 merkte mijn toenmalige partner op dat er iets veranderen moest. Hij begon zich te verdiepen in persoonlijke ontwikkeling en stimuleerde mij om daar ook mee aan de slag te gaan. In eerste instantie wilde ik er niets van weten, maar ik zag hem groeien en steeds gelukkiger zijn met zichzelf. Hij straalde rust en zelfvertrouwen uit en stiekem was ik een beetje jaloers.

Met mijn ziel onder mijn arm en al mijn moed verzameld schreef ik me daarom toch maar in voor een vijfdaagse training. Heel bijzonder wat er allemaal gebeurde. Na afloop was ik een compleet ander mens. Ik ervaarde een bepaalde manier van rust die mij deed beseffen dat ik de juiste verbinding met mijzelf (terug)gevonden had.

En nu, inmiddels alweer 10 jaar lang bewandel ik het pad van persoonlijke ontwikkeling. Het is een onlosmakelijk onderdeel van mijn leven geworden. Wat kan ik nog steeds ontzettend genieten van de mentale en spirituele groei die ik iedere keer weer doormaak. Wat een gave reis en wat een dankbaar cadeau voor mezelf!

De transformatie naar Ferrina Inspires

Over transformatie gesproken: wanneer je iets doet waar je niet meer happy van wordt, is het tijd voor verandering. Ik verkocht mijn aandelen van de sportschool, zodat ik mij volledig kon richten op het bouwen van mijn nieuwe business: Ferrina Inspires!

Inmiddels heb ik al vele mensen zowel on- als offline mogen coachen én inspireren tijdens events. Het voelt heel dankbaar om te mogen bijdragen aan een andermans geluk. Daar wordt mijn hart intens blij van!

Tot zover mijn verhaal in een notendop. Ik ben nieuwsgierig naar jouw verhaal! Als je behoefte hebt aan een luisterend oor of je wilt je meer gaan verdiepen in persoonlijke ontwikkeling, dan ben ik er voor je. Neem gerust contact met me op voor een kennismaking.
Liever gelijk een 1 op 1 coaching sessie? Ook dan bespreek ik graag met jou wat er mogelijk is.

Liefs,
Ferrina

Contact Us